Dağlar Benim Evimdir

Bir meşenin altında, bir ağaç kovuğunda,
Kıvrılırım uyurum, zemheri soğuğunda...
Takılırsan ölürsün, şehirdeki ağlara,
Riyalardan kaçarım, sığınırım dağlara...
Bahar gelir uyanır, ağaçlar ve çiçekler,
Serçeler bir gözede, suyunu içecekler...
Uyanacak uçacak, güzel kırlarda arı,
Menekşeyi öpecek, sonra papatyaları...
Bugün keyfin yerinde, acep ne olur yarın,
Vücudunu taşır mı, yıpranmış bacakların...
Huzuru yakalarım, bülbüllerin sesinde,
Su içer mest olurum, bir çoban çeşmesinde...
İğreti şehirliyim, çobanların hasıyım,
Ben dağlara aitim, onun bir parçasıyım...

(Tanıtım Bülteninden)